lantaran keur ngumpulkeun keneh piongkoseun, can cukup.
Bari teu tinggal ti sopan santun, manehna keukeuh menta ditampa ngababuan. Nyebutkeun sanggup ngasuh budak, da kungsi biasa ngurus adi adina, cenah. Bari jeung teu Pandang buruh manehna mah. Teu kudu diongkosan balik, da maksudna oge asal bisa ka nagara Walanda tereh-tereh.
Henteu gancang disanggupan ku u rek mulang ka nagrina teh, tapi ditolak oge henteu. Saperkara ntaran anyar pinanggih, nu datang ngalamar pagawean teh. Tuluy deui, da puguh butuhna oge ku babu. Tapi sopan santunna eta jajaka, hade gogog bade tagog, bari jeung bangun nu panteng keyeng hayang buru-buru neruskeun sakola, ngahudang rasa nyaah ka nu dipuntangan teh.
Putusanana, Budiman dijangjian supaya datang deui bae sanggeus saminggu. Ingetan nu ngajangjian mah, kaburu meunang bae babu, nya moal mawa Budiman. Dina teu meunangna, kana kapaksa mimilikan.
Budiman hasil maksudna. Nu mawana sugemaeun, malah make mere tanda mata sagala rupa, kacaritakeunana teh.
Anyar maca eta kajadian, breh manggih adpertensi leutik diva "A.I.D.", nu neangan 'kinderjuffrouw'.
Sajeroning diilo teh, ras ka Budiman. Tapi tuluyna, duka kumaha, ujug-ujug janggelek bae mojang katineung kuring nembongan, jadi Babu.
Babu Kajajaden.
Taun 1932 kungsi dipake implik-implik Sipatahunan. Ayeuna dibukukeun, leunjeuran caritana mah angger saciptaan asal, ukur dirobah raehanana.
Syarif Amin
Bandung, 1964