7
NYI KUWU
Gunung Ciremay beuki lila beuki jauh tinggaleun. Warnana beuki ipis, meh sarua jeung ipisna warna langit. Karetaapi lajuna teu angger, sakapeung cepet pisan mengpengan, sakapeung kendor nepi ka ngarayap. Di kenca-katuhueun, padataran upluk-aplak, mangrupa amparan jarami garing. Katenjona kacida pikaboseneunana, katambah-tambah tingrariak lantaran poe panas moreret keneh.
Esih anteng malaweung. Sakapeung panonna neuteup gunung Ciremay anu geus rek leungit tina tetenjoan. Pikiranana angger ngacacang ka lemburna. Loba, loba pisan kajadian anu ku manehna mo bisa kapopohokeun. Panyarek indungna, panyarek uwana, nya kitu deui papatah Bi Uwi jeung papatah Nyi Kuwu, masih keneh tingsengengeng dina ceulina. Saban manehna inget ka Nyi Kuwu, hatena lup-lap. Sakapeung ngarasa bener, sakapeung ngarasa salah, jadi jelema anu basangkal wani patorong-torong parebut omongan jeung Nyi Kuwu anu dipikaajrih ku sarerea.
„Maneh teh eulis, rek digenahkeun ku salaki teh.” Cek Nyi Kuwu harita basa keur ngomongan Esih. „Padahal mah maneh teh gede bagja, boga salaki anu loba kaboga. Teu kudu hese-cape, teu kudu mikiran sandang-pangan, sagala kahayang mo burung katedunan. Bisi teu nyaho mah maneh teh rek dijieun ratu rumah-tangga, rek disenangkeun, rek dimulyakeun. Batur mah geuning kudu buburuh ngabedug, sakalieun hayang dahar oge. Naha henteu hayang dimulyakeun, hirup senang loba kaboga?”
„Mulya?” Cek Esih ngawanikeun maneh sanggeus manggih kasempetan pikeun ngajentrekeun pamadeganana. „Naon anu disebat kamulyaan boh ku uwa boh ku bibi, saleresna mah palsu! Naon hartosna jadi istri, anu ngan ukur dibalanjaan, diparaban, disandangan, sarta kedah gupar-gepor wea di rorompok? Pajar
