BUBUKA
Sisindiran
Asalna ieu kecap tina kecap sindir, tegesna urang nyarita henteu sakeplasna, maksud anu dikandung ditembongkeunana disimbutan ku pokpokan sejen anu sakira pikahartieun ku anu dibawa carita, yen urang ngajak nyaritakeun hal eta.
Anu nyarita kudu surti pisan milihna pikecapeun anu baris dipake sindir; nya kitu deui anu nampana kudu surti kacida.
Dalem Ciamis marhum, Adipati Aria Kusuma di Ningrat, anu katelah Kangjeng Prebu tea, kamashurkeun Bupati surti kacida. Di Ciamis ayeuna masih rea keneh anu sok nyaritakeun rupa-rupa carita parondok nuduhkeun kasurtianana Kangjeng Prebu.
Dina hiji waktu aya Wadana, ngunjukkeun hiji urut priyayi sok ngiruh bae di desa, ngarojokan jelema, supaya mepean kuwu na. Ana diwalon ku Kangjeng Prebu kieu:,,Hih ari Wadana, atuh di kebon eurih mah adatna, najan teu aya bagong oge, ari careuh mah tara euweuh, ngan urangna bae kudu rekep panto paranje."
Dina hiji mangsa Mantri Ulu Rancah ngadeuheusan, ngunjukkeun, yen dawuhan Dalem kudu nyusuk solokan keur ka tegal anu rek dibedah dijieun sawah tea, parantos weleh teu tiasa mendak sirah cai anu tiasa diragragkeun ka dinya.
Dawuhan Kangjeng Prebu: „Ih, apan aya, Mantri, bejana sirah cai nu deukeut ka dinya, Cibeureumceuli ngaranna, di sisi jalan anu bras ka Cipanas. Ari nu pinyahoeun Kuwu manten Sukakerja, Yasamanggala ngaranna. Geura nanyakeun bae ka dinya.”
Tangtu mindeng oge aya nu teu ngartieun kana karepna sindir, kawantu ngaranna oge sindir, satengah tuturucingan atawa siloka.
