44.
TJIJOENG DJUNG KOETOEK-KOETOEK.
Aja tjijoeng, aboes kana paroengpoeng, diarah koe koetoek-koetoek, tapi matjokna atawa njakarna koetoek-koetoek tèh hantu nepi, sabab djero paroengpoengna. Tjijoeng ngadempès didjero paroengpoeng, koetoek- koetoek tjitjing ngadago diloewar, ngarah bidjilna. Tjijoeng garètèkun, bidjil napsoena, pok soesoembar: Eh toekang maèhan, koemaha aing tèh koedoe sabar baè, oelah ngalawan ka manèh? Hèg rasakun koe manèh; apes-apesna mata manèh sahidji bakal djadi wadal.
Sanggus soesoembar kitoe, tjijoeng tèh toeloej bidjil. Koetoek-koetoek njingkah, api-api sijun. Tjijoeng soesoembar dui, pokna: Èh koetoek-koetoek, masing ati-ati, oelah njingkah. Koetoek-koetoek naradjang; njamber dui tjijoeng, diranggum, toeloej dibawa.
Hartina dongéng iju: Lamoen manèh diarah koe noe saloehoerun manèh pangawasana, ari munang kènèh njoempoet mah, montong dilawan, tina wawanèn manèh toengtoengna matak tiwas. Oepama bontèng ngalawan kadoe, tangtoe bontèngna, anoe leboer.
45.
PUTJANG DJUNG KOEJA.
Aja hidji putjang, mojok koeja, sapédah tu bisa gantjang. Koeja ngawangsoel: Enja baè lumpang aing kendor, tapi lamoen balap djung manèh, kadoega. Gantjang baè putjang nangtang bari suri. Bareng lumpangna; ari koeja lumpangna ngageleser baẻ sarta teroes, hantu urun-urun, lain tjara putjang, méakkun karosaannana, loeloentjatan ngèntja ngatoehoe. Kakara munang satengahna pangbalapan, gus tjapè balas loentjat tuing; toeloej urun bari hèès sakudung. Omong