XVII.
KITAB TASAOEP.
FRAGMENT.
§ 1. Ari lètah tèja, anoe matak diajakun koe Allah Ta’ala di oerang, èta nja èta soepaja ngalobakun dikroe’llahi Ta’ala, djung soepaja dipakè getol matja Koer’an, djung soepaja noedoehkun ka sakabéh kawoela Allah Ta’ala kana djalan, anoe matak datang ka Allah Ta’ala, ka nagara akèrat. Djung dui lètah pikun ngadjak kana migawè kahadèan djung pikun njaram kana migawè kagorèngan, djung soepaja manèh munang nganjatakun koe lètah tèh ka karep, anoe aja dina hatè manèh, karep doenja atawa akèrat.
§ 2. Ari raksaunnana lètah tèh, nja èta tina dalapan perkara. Sahidji, lètah tèh koedoe diraksa, oelah dipakè bohong saenjana, atawa bohong banjol; èta pon oelah baè. Karana ari bohong huruj tèh, ana dibijasakun, matak mawa kana bohong enja. Koe sabab èta gus ngalahir Imámoe’lGhazzálí, rahhmatoe'llahi Ta'ala: Ari bohong tèja indoengna sakabèh dosa gedè. Kadoewa, lètah tèh oelah dipakè tjidra kana djangdji, tegesna, manèh tèh, samangsa djangdji, koedoe sampoernakun; oelah sok njalahan, anging lamoen sabab manèh laroerat atawa sabab manèh hantu kawasa. Katiloe, lètah tèh oelah dipaké ngoepat djalma. Ari hartina ngoepat tèh, nja èta oepama manèh ngomongkun djalma
