ontwikkeling der taal en bij de versterving van vormen, die in onbruik geraken, is het denkbaar dat er bij de stamvorming klankverbindingen ontstaan, die vroeger reeds bestonden, maar die uit het spraakgebruik verdwenen. Een dergelijke klankenreeks is natuurlijk niet meer de wortel, die er eenmaal was, en die stierf en verdween, maar zij biedt slechts eene toevallige of schijnbare over eenkomst aan met dien gestorven wortel. Zoodra met genoegzame zekerheid van wortels kan worden nagegaan, of zij tot grondslag strekken van stammen, zullen zij in de volgende paragrafen worden opgegeven met het algebraïsch teeken V.
IX . OVER STAMVORMING.
§ 18. Stammen zijn woorden van twee of drie, zelden van vier lettergrepen, en zij zijn uit wortels ontstaan, of uit bestaande stammen voortgekomen. De eerste zijn eenvondige of tweelettergrepige, de laatste deels gewijzigde, deels verlengde of drielettergrepige stammen, waarbij die van vier lettergrepen behooren. Stamwortels zijn onmiddellijk gevormd; het zijn stammen naar den vorm en wortels naar de beteekenis. Tot de stammen behooren ook de grondvormen van stammen en afleidingen, welke steeds met een aanwas of een aanhechtsel voorkomen, en dus op zich zelf niet als woorden mogen worden beschouwd, maar met den naam van ongebruikelijke stammen moeten worden onderscheiden. ―― Bij de stamvorming worden de algemeene en eenige van de bijzondere klankwetten toegepast, en wordt bovendien nog gebruik gemaakt van wortelverdubbeling, wortelkoppeling, klankscheiding en klanknabootsing.
I. Wortelverdubbeling, of herhaling van een wortel tot vorming van een stam, is: 1º. eenvoudig, of zij gaat gepaard met de toepassing van een bijzondere klankwet, en wel: 2º. met klankinvoeging, of 3º . met
