Ieu kaca geus diuji baca
17
| H a n t u , | niet; neen, — van tu, dat dezelfde beteekenissen heeft; |
| h a k a n , | apijs, —- van ✓ Kan; |
| I m a h , | huis, — van ✓ mah; |
| i n g k u n , | last maar, — van ✓ kun. |
| H i t o e t , | een wind jaten, — van ✓ toet II; |
| h i b e r , | viiegen, — van ber, pr. hww. bij en gelijk aan hiber. |
| O e d j o e n g , | punt, spits, — van ✓ d j o e n g, nog voorkomende in p o e n d j o e n g, Oud-J., hoog, en in het Sd. causatieve werkwoord n g a d j o e n g-d j o e n g k u n, optillen, opligten, omhoogheffen; |
| o e m p a k , | steenen neut, waerop de padi van een huis staat, — van ✓ pak. |
| E m b i , | L. van b i b i, K, tante, jongere zuster van vader of moeder, — van ✓ bi; |
| h e n t u , | in gebruik nevens en = h a n t u, van tu. |
| U s i , | inhoud, wat in iets is, — van si, in de beteekenis van iets (welke nu, wel is waar, niet meer in gebruik is, maar waarschijalijk de oudste is, nevens die van iemand, welke nog bewijshaar is uit het Javaansche betrek-kelijke voornaamwoord s i n g-=si-+ng); |
| h u l u t , | tneschenruimte, tusschentijd, — van lut, achter elkander loopen, achter elkander. |
| T j a t o e r , | zeggen, apreken, — van toer, eigenlijk = toet J., volgen, maar thans in gebruik als woegwoord, beteckenende: daarbij, en ook; |
| t j a p i t , | gewoonlijk met reduplicatie: t j a t j a p i t, smidstang, — van ✓ pit; |
| t j a g u r , | gezond, welvarend, — van ✓ g u r; |
| t j e n g k a t , | het hoofd opheffen, opziende of wel liggende, — van ✓ k a t II, |
| R a k e t , | digt op elkander, 2. a. van personen, die ergens zitten, — van ✓ k e t; |
2
