gaat hetgeen mogelijk is voor het verstand, al datgene waarvan het zijn en het niet-zijn begrijpelijk is, dat is mogelijk. ―― Sok reja djelema manggih kasoesahan djalan tina koerang pamikir, gantjang njobat, Vele menschen komen in moeijelijkheid, doordien zij niet genoeg nadenken en snel vriendschap sluiten.
Volzinnen.
Oelah inget tuing kana kangunahan ajuna; bisi tiwas koe kangunahan sautik, Let niet al te zeer op het tegenwoordig genot; ge mogt eens door een weinig genot ongelukkig worden. ―― Nadjan manèh kadatangan koe balai gedè, oelah pegat- pegat neneda salamet, Al is u ook een groot ongeluk overkomen, bid zonder ophouden om uitkomst. ―― Ari lumpang babarengan djung batoer, koedoe sapapait, samamanis, ―― Zijt gij tegelijk met een makker op weg, dan moet gij lief en leed met hem deelen. ―― Sanadjan tjai, djadi baroewang, ana nginoem na hantu djung perjoga, Zelfs water wordt vergif, als men het zonder oordeel drinkt. ―― Sanadjan satroe, soemawona sobat wadjib ditoeloengan, Zelfs een vijand moet geholpen worden, hoeveel te meer een vriend.
§ 27. De deelen van den zin en van den volzin worden op tweeëerlei wijze gerangschikt, en wel, naar den natuurlijken of naar den kunstmatigen zinbouw. Bij den eersten volgt het gezegde op het onderwerp, terwijl de bepalingen aan het bepaalde woord worden toegevoegd. Bij den laatsten wordt vooropgeplaatst wat het voornaamste is, niet in de uitdrukking van de gedachte, maar in den zin en de bedoeling van den spreker. De eerste is de uitdrukking van den logischen, de laatste van den pathetischen gedachtengang. In den eersten eenvoudigen
