Ieu kaca geus divalidasi
- Kanjeng Dalem enggal pok wawarti, rada jeung molotot, mun teu ngartos pek unjukeun bae, saupami parentah babakti, ka Kanjeng Dipati, kula moal tumut.
- Sawangsulna mun seug rek badami, sangkan sapagodos, siang dalu tansah ngantos bae, hanas tempat sumeja kairing, ieu nu utami, nawiskeun jeung dulur.
- Ki Utusan tinggarel jlig indit, mangkat tingaleos, jeung baraeud sikepna garoreng, boga rasa enggeus dinyenyeri, ku jelema leutik nu sombong adigung.
- Amarahna harita teu bijil, tibang poporongos, jeung jamotrot awakna ngadegede, boga tekad ngancam rek ngadoni, arek propokasi, rek ngadu ka sepuh.
- Samulihna utusan Dipati, nu bedegong sombong tur umangkeuh terah menak gede, Kanjeng Dalem teu lami badami, pamingpin Caralik, teu aya nu kantun.
- Anjeunna teh daradad wawarti, sasauran alon diterangkeun talajak nu goreng, ti utusan Kanjeng Adipati, anu karumaki, sarombong adigung.
- Nya kapaksa anjeunna teh bengis, nolak poporongos, ku lantaran kasar utusan teh, geus ngahina mutuh matak nyeri, Kanjeng Adipati, ahirna ngadawuh.
- Kapetengan pacuan rek lali, kapala mah komo kawasna mah galagatna goreng, ti utusan Mataram nu tadi, jeung kula pribadi, nu ahirna rusuh.
- Bener-bener mun nepi ka jadi, kudu silih sorong, dibarengan ku perang nu gede, keur kaula ngarasa keun rugi, rugi lahir batin, Walanda nu untung.
- Najan kitu sumerah ka Gusti, tumamprak ka Alloh, bongan bae maranehna goreng, ka kaula sidik nganyenyeri, kawas ka prajurit, anu enggeus taluk.
Pucung
- Suranangga dasar sok gancang kasundut, adat barangasan, gancang ambek panas hate, harita ge manehna gancang nambalang.
- Ku hanjakal abdi Dalem teh belegug, tuna basa Jawa,
124
