Lompat ke isi

Kaca:Wawacan Sajarah Khulafaaurrasyidiin II.pdf/139

Ti Wikipabukon
Ieu kaca geus diuji baca

XI. SIASAT MUAWIAH

Mijil

  1. Jubah Usman nu pinuh ku getih, ditambih ku ramo, nu baruntung ti garwana keneh, nu ngabela dina rebut pati, nuju dipateni, ku kaom perusuh.
  2. Sadayana eta barang bukti, digantung di jero, jero masjid nu agrong tur gede, dina mimbar disina ngagawing, sangkan katingali, didongdon ku umum.
  3. Muawiah usahana rapih, teu kudu digero, rahayat teh beurang peuting saheng, tingalabrul arasup ka masjid, komo nu simpatik, ampir sa-Damaskus.
  4. Teu katawis hasilna mucekil, sanagara sohor, rahayat teh kantun geumpeur bae, nu ahirna hujan resolusi, narungtut ka Ali, supaya diurus.
  5. Ku ayana rahayat ngajent, Muawiah atoh, sabalikna pura-pura bae, maksudna mah sangkan leuwih bengis, nungtut ka pamingpin, Halipah teh bingung.
  6. Sa-Damaskus rahayat teu cicing, lir hayam rek ngendog, tinggalaksak mundar-mandir bae, ting alabrul rame hilir mudik, usul ka pamingpin, ampir saban waktu.
  7. Muawiah nu ngarti politik, teu kudu ngagero, ngan ku kitu geus laksana kabeh, cita-cita miijid ka Ali, ku rayat diiring, samiuk ngadukung.
  8. Saurna ge pamugi tingali, rahayat ngalartos pembunuhan bet diantep bae, mun kitu mah Amiril Muminin, bisa jadi ngiring, ngomplot jeung nu burung.
  9. Kaduana katingali bukti, Halipah coroboh, teu badami, geus sakarep dewek, geus ngirimkeun keur Gubernur Damsik, padahal sim kuring, pan masih ngajentul.
137