Ieu kaca geus diuji baca
- Opat dirham dibandingkeun jeung nu payun, keur jaman Parsi Rumawi, ayeuna rahayat untung, opat dirham leuwih leutik, tinimbang jeung nu bareto.
- Kerja paksa rakah-rekeh manggul batu, kapentingan Sri Narpati, di Islam mah teu katimu, ukur nyieun irigasi, kitu oge gotong-royong.
- Kawajiban nagara keur bela umum, berjoang jadi prajurit, rayat umum teu perelu, ku mayar jijah ge mahi, jadi sunah Rasulullah.
- Kalemahan ti Islam tembong ngajentul, di mana wewengkon nambih, ahlak umat teu kaurus, henteu kaburu dididik, lantaran jauh jeung repot.
- Ulah hilap Islam ge sami jeung batur, sareng agama Nasrani, diajarkeun anu husus, nu waktuna teu saeutik, teu kitu tanwande katon.
- Palajaran agama tetela numpuk, tapsir Kur’an nu kahiji, sunnah Rasul kudu hirup, urusan hak sareng batil, tungtunan ti Rasulullah.
- Puji agung nu kudu dijungjung luhur, soal tohid paling penting, rurukunan sipat Rasul, sipat Gusti Maha Suci, kudu merelukeun waktos.
- Lamun umat pinuh dieusi ku elmu, maranehna gasik robih, tina goreng kana alus, tina jahat kana suci, nurutkeun ajaran Allah.
- Kitu deui sistim hukum Islam husus, merelukeun waktu lami, disusun sarta diatur, mangrupikeun hukum pikih, tetela kudu katembong.
- Dina waktu peperangan maju terus, hasilna henteu saeutik, wewengkon Islam geus muncul, ti Masrik nepi ka Magrib, ti wetan parat ke kulon.
