Ieu kaca geus diuji baca
- Waktu Usman ngawitan ngadeg rek hutbah, harita geus mimiti, anjeunna dihina, hantem dibaledogan, ku batu taneuh jeung keusik, pameunteu pisan, untung teu bijil getih.
- Najan kitu nu mulya tetep teu robah, mung saukur ningali, manah panceg iklas, anjeunna terus hutbah, nurutkeun parentah Gusti, ngajakan umat, kana jalan nu suci.
- Eusi hutbah antawisna mepelingan, ngemutan ka Muslimin, naon maksad Islam, nu sabener-benerna, dibahas anu taliti, Halipah Usman, teuneung ludeung teu risi.
- Kaduana ngagambarkeun di Madinah, kaayaan geus krisis, genting keur anjeunna, panas keur pamarentah, pikeun Amiril Muminin, jero bahaya, dipenta sing areling.
- Ahirna mah anjeunna teh terus terang, ningali ka nu anti, supaya tetela, dina mere wejangan, supaya jadi ngalarti, gancang arinsap, gasik baralik deui.
- Saurna teh aranjeun ulah rek hilap, kudu areling deui, yen urang Madinah, geus ngarasa dihina, aranjeun geus mikaijid, jengkel ngarewa, nganggap lain Muslimin.
- Aranjeun teh sing emut kana wasiat, dawuhan Kangjeng Nabi, aranjeun nangtangan, merangan Halipahna, supaya ancur tiguling, ngantunkeun tahta, maksa ku tangan beusi.
- Ku kituna timbangan urang Madinah, dipenta sing areling, aringet ka asal, kana purwadaksina, sakabeh kaom Muslimin, nyata dulurna, haram teu kenging dengki.
- Nu diteda, tong aya papaseaan, leungitkeun sing beresih, tina niat jahat, pagawean nu salah, tobat ka Nu Maha Suci, kalawan iklas, Muslimin suci bersih.
- Umat Islam golongan urang Madinah, nungtutan hiji-hiji, prak tandang harudang, nembongkeun nu satia, ngawal Amiril Muminin, Halipah Usman, paeh hirup mo tebih.
