Lompat ke isi

Kaca:Wawacan Siti Permana - M. K. Mangundikaria.djvu/51

Ti Wikipabukon
Ieu kaca geus divalidasi

⁠Nyi Permana jeung ibuna Nyi Rohani, dunya-ahertna, lara-pati. manis-pait. Lurah nu boga tanggungan.

⁠Ongkoh basa adina rek mulih batin, rama Nyi Permana, wasiatna taya deui, ngan titip putra jeung garwa.

⁠Buru laku Permana caturkeun deui, nu keur dipiputra, didama-dama dipingit, Magatru gentos tembangna.

MAGATRU

⁠Bingah manah Juragan Demang pansiun, ningali bumi beresih, tipayun dugi ka pungkur, perhiasanana salin, Enden Cicih oge bengong.

⁠Henteu eureun-eureun mikiran tatamu, ”Nya pinter nya berbudi, pangrasa kami teh punjul, basa sakola di Loji, jadi pangaleman Jipro!”

⁠”Tapi naha ku embi asa kaherum, eleh getol jeung rajin, kapinteran henteu nyusul, dina sagalana ugi, kami teh ngarasa asor.”

⁠Sering pisan Nyi Demang nyaur ka putu, ”Cicih! tenjo tuh embi! ulah sok bosen guguru, eta jalma teh binangkit, ku hidep perlu diconto.”

⁠”Kana gawe kasar-lembut teu ngawagu, kabeh siga katangting, eyang mah sanget panuju, sagala mun beunang embi, tara aya nu teu cocog.”

⁠”Perhiasan beunang embi tadi ngatur, estu ngahudang sari, prak-prakanana lalucu, tebih tina amboseni, henteu bosen-bosen nenjo.”

⁠Enden Cicih nurut pisan ka pisaur, tara pisah jeung embi, runtut-rukun tunggal maksud, guguru elmuning istri, duanana sapagodos.

⁠Kapinteran Enden Cicih nu kapungkur, ayeuna mah diganti, nulad elmu guru baru, Permana seep weweling, tina nyaahna ka alo.

⁠Nyi Permana ku Nyai Demang pansiun, dipaksa unggal panggih, dawuhan nyebat ibu, ulah asa-asa deui, mun teu nurut sok disentor.

37