Lompat ke isi

Kaca:Wawacan Syekh Ibnu Hasan - Puradinata.djvu/23

Ti Wikipabukon
Ieu kaca geus divalidasi
  1. Mung abdi mah sanes kitu, emutan jadi tibalik, era temenan ku kanca, lamun ama geus lastari, dimana geus tilar dunya, banda teh tamplok ka abdi.
  2. Kari-kari teu kaurus, da kurang patiti surti, akhir-akhir seep banda, boro-boro tambih deui, didinya katawis pisan, kabodoan jisim abdi.
  3. Sanes jadi tambah mashur, asal anak jalma sugih, kedah ngajadi nangkoda, kitu emutan sim abdi, da modal mah prantos aya, ngan kantun neraskeun badis.
  4. Putra pangkat pon nya kitu, ti rama tong boro leuwih, atuh satiap mapakan, moal jadi lingsem teuing, kuma ari moreat mah, ibarat putra papatih.
  5. Jadi nadah titah batur, eta cek emutan abdi, hina alah batan somah, nu kawas anak pangiring, da eta mah taya modal, teu hina ngagandek deui.
  6. Kana pacul moal wagu, kuli-kuli mowal isin, najan mundak ge teu era, da asal ge anak kuring, mun kirang harkat teu ngewa, sanajan jadi pangarit.
  7. Tah emutan abdi kitu, upami teu tambih sugih, era temen ku tatangga, kawentar ka sanes nagri, sumawonten ka baraya, disebat si kurang budi,”
  8. Ajengan barang ngadangu, piunjukna murangkalih, gumujeng wani ngagakgak, ”naha bet teu nyana teuing, manahoreng Ibnu Hasan, leuwih ti sakabeh santri.
  9. Ama sarewu jumurung, samalah itu pangiring, kudu bawa babarengan, ulah pisan sina kari, perkara ka guruna mah, keun ama nu hatur warti.”
  10. Kocapkeun bae geus isuk. Ibnu Hasan geus mimiti, asup ka jero iskola, ku guruna geus ditampi, suhud pisan diajarnya, ku guru dipikaasih.
  11. Ku baturna dipilucu, taya pisan anu ijid, loba anu ngawawuhan, pada resep pada asih, beuki tambah-tambah sobat,
    21