Lompat ke isi

Kaca:Wawacan Syekh Ibnu Hasan - Puradinata.djvu/34

Ti Wikipabukon
Ieu kaca geus divalidasi
  1. Mabek ruum kembang arum, wuwuh bungah kana galih, matak kelar titingalan, plung-plong ka mana ka mendi, marakbak nagara Bagdad, gedong-gedong katingali.
  2. Ibnu Hasan lajeng emut, waktu masantren di Mesir, ting sareblak mamanahan, eling keur waktu di Turki, keur ngajajah alam dunya, ngubeng neangan pangarti.
  3. Kana elmu beuki kukuh, ka pangarti tambah gemi, ras emut waktu nyiarna, balangsak sangsara leuwih, ibadahna beuki tambah, ka nu miskin tambah asih.
  4. Kocap dina hiji waktu, Ibnu Hasan keur di bumi, jol aya semah nu datang, legeg lebe budi santri, bari ngelek-ngelek kitab, sarta hanteu porot dikir,
  5. Umur kira tengah tuwuh, hade ulat jeung parangi, barang jol teh uluk salam, diwalonan ku pribumi, sarta tuluy sasalaman, tidinya gek semah calik.
  6. Ibnu Hasan naros tuluy, ti mana nya tuwang bumi, kula asa nembe pendak, jeung saha tuwang kakasih, nu ditaros ngawalonan, mere semu leuwih manis.
  7. Manawi percanten kalbu, ka diri kuring nu dlaip, lembur kula tebih pisan, lalakon sapuluh wengi, tas wangsul ti dayeuh Bagdad, jarah-jarah ti kiyai.
  8. Biasana nu nyarebut, ka kula pun Kamarudin, sinareng aya berekah, teu pati sesah ku rez’ki, bet loba jalma nu nyaah, ka nu sakieu nya laip.
  9. Damel kula jadi guru, ngawuruk barudak ngaji, mung hanteu ari bisa mah, ngan kareukeuh santri-santri, marenta dipapatahan, hanteu petot siang-wengi.
  10. Ibnu Hasan ngagelenyu, ngarungu anu wawatti, jeung nyaur di jero manah, ieu jalma geus kaharti, kahayangna diguruan, tayoh tukang ngagiringsing,
  11. Tidinya seug tuluy nyaur, asa kabeneran teuing, eukeur mah kula teh hayang, ngadeuheus ka para alim, mangka ayeuna
32