Lompat ke isi

Kaca:Wawacan Syekh Ibnu Hasan - Puradinata.djvu/44

Ti Wikipabukon
Ieu kaca geus divalidasi
    al-Rasyid, kaluwar ti kraton nyamur, kaduwa Meralaya, deukeut magrib geus cunduk ka nu di maksud, geus tepang jeung Ibnu Hasan, budina kalangkung manis.
  1. Tuluy bae uluk salam, cek Ki Hasan: ’’Sampean di mana bumi, kawas-kawas anu jauh?” Walonan Kangjeng Sultan: Puguh pisan imah kula estu jauh, banjar karang pamidangan, nagara Kairu’l-Mesir.”
  2. Naros deui Ibnu Hasan: ”Na di mana pikersaeun anjeun meuting?” Anu dipriksa ngawangsul: ”Duka teuing di mana, puguh kula teu gaduh pisan kawawuh, kula estu kasesahan, lumaku kapegat burit.”
  3. Ibnu Hasan liwat bungah, tuluy matur: ”Upami taya wargi, nu baris diburu-buru, ditu bae di kula, aya tempat paragi nu tanggung laku, lumayan tamba teu aya, mangga ku kula diiring.”
  4. Ngawalonan Kai semah: ’’Atuh nuhun lamun aya citangis, ka kaula kersa nulung, anu kapalang lampah, puji nuhun kabungahan rebu-rebu, henteu aya papadana, anging Allah nu tingali.”
  5. Lajeng bae Kangjeng Sultan, katut Amir kKapala askar ngiring, ku Ibnu Hasan dibantun, dipernahkeun di robat, ti sagekna dihormat. kalangkung-langkung, nyata sakumaha beja, teu pisan geseh saecutik.
  6. Raja langkung hemeng manah, ngaraoskeun kahormatanna pribumi, nyaur salebeting kalbu: ieu naon maksudna, boa enya ieu jalma tukang nipu, cara nu jaman baheula, Abdul-Karim urang Mesir.
  7. Sabada netepan isa, Ibnu Hasan jeung tamu pada linggih, di robat papayun-payun, ku Raja dipariksa, rupi-rupi kaanehan nagri batur, nu ku Hasan geus kasaba, nya eta Mesir jeung Turki.
  8. Ki Hasan nu bijaksana, ngawalonan sapamariksa Gusti, perlente matak kayungyun, teu aya kuciwana, kangjeng Sultan
42