Lompat ke isi

Kaca:Wawacan Syekh Ibnu Hasan - Puradinata.djvu/47

Ti Wikipabukon
Ieu kaca geus divalidasi
    tah kitu pamaksudan teh, tapi rebu-rebu tobat, sanes nyacampah Raja, ngan bubuhan jalma hirup, sok bae aya lepatna.”
  1. Sultan kaget liwat saking, ngageter dina manahna, karah kitu maksudna teh, paingan hese rek wakca, nya estu lalamunan, tidinya lajeng ngadawuh: ”Bo estu susah eta mah.”
  2. Tuluy nyaur lain-lain: Aduh kula kahutangan, moal bisa males bae, kana pangaku ajengan, nu sakieu cekapna, ngan ieu kula teh gaduh, landong nu mustajab pisan.
  3. Seg nyandak duwa glas leutik, tuluy dicician minyak, bari kieu lahirna teh: ”Ieu landong kasiyatan, kana kabeh kasawat, ku ajengan leueut kudu, minangka pamulang kula.
  4. Mangga ulah rempan galih, urang sareng ngaleueutna.” Bin Hasan teu pisan ngartos, tapi teu panjang dimanah, tuluy minyak ditampa, barang ngaleueutna tutup, ngalenggerek kulem tibra.
  5. Nangkarak dina alketip, teu terang di bumi alam, sihoreng eta minyak teh, paranti nyirep jelema, supaya sare tibra, Kangjeng Raja sanggeus kitu, ngandika ka Meralaya:
  6. “Geuwat ayeuna sing gasik, ieu teh ki Ibnu Hasan, ku duwaan urang gotong, urang bawa ka nagara, meungpeung keur jempling pisan, di mana datang kaditu, kudu pada ngangken Raja.
  7. Kudu kedengkeun ku Amir, dina pangkuleman kula, hayu buru-buru bae, bisina kaburu beurang, urang leumpang sing gancang.” Meralya gura-giru, jeung Raja ngagotong Hasan.
  8. Angkatna kalangkung kesit, entong catur di jalanna, ka dayeuh geus sumping bae, pareng taya nu mendakan, lajeng Syekh Ibnu Hasan, ka kraton dicandak asup, kana pangkuleman Raja.
  9. Diebogkeun dina katil, di nu sing saruwa endah, tapi teu pisan ngaraos, henteu emut meueus acan, tina bawaning tibra, tidinya Raja ngadawuh, ka Amir kapala perang:
  10. ”Geuwat bejakeun ka Patih, magang-magang sina
45